Pałac

W roku 1859 ukończono budowę obecnego pałacu, którego fundatorem był XIII ordynat, a VI z rodu Wielopolskich, margrabia Aleksander Wielopolski (1803 – 1877). Późnoklasycystyczny pałac zaprojektowany przez Henryka Marconiego powstał głównie po to, aby pomieścić obszerny księgozbiór ordynacji oraz kolekcję przejętą od Konstantego Świdzińskiego, przyjaciela margrabiego.

 

Ryzalit na poziomie parteru tworzy czterokolumnowy ganek z wejściem do pałacu, a na poziomie pierwszego piętra taras. Wieńczy go attyka z czterema posągami klasycystycznymi (Germanik, Ceres, Minerwa i Achilles) wykonanymi przez warszawskiego rzeźbiarza Andrzeja Pruszyńskiego. W przyłuczach portalu pierwszego pietra znajdują się dwa kartusze z herbami, z lewej – Półkozic (Świdzińskich), z prawej – Jastrzębiec (Myszkowskich). Od strony ogrodu zwieńczenie z herbem Wielopolskich – Starykoń.

 

Prawa strona pałacu służyła do przyjmowania gości. W dawnej sali myśliwskiej – bawialni – obecnie Galerii Regionalnej – zachowały się cztery medaliony portretowe z wizerunkami kolejnych właścicieli pałacu, wykonane przez Andrzeja Pruszyńskiego. Przy sali znajduje się dawna kaplica pałacowa wykonana na planie koła.

W sali balowej z oryginalnymi kasetonami w 2000 r. nakręcona została scena balu w Odolanach do filmu „Przedwiośnie” w reżyserii Filipa Bajona.

Część kancelaryjną pałacu stanowi biblioteka oraz dawny gabinet prywatny margrabiego Wielopolskiego. Do czasów obecnych zachowała się oryginalna szafa biblioteczna oraz biurko margrabiego. Na piętrze znajdowały się pokoje właścicieli jak również gości korzystających z biblioteki.

Pałac otacza park w stylu angielskim, a w nim wiele pomnikowych drzew: platan klonolistny, kilkusetletnie miłorzęby japońskie i lipy. Zachowała się też zabytkowa kaplica wzorowana na pawilonach przy zamku w Książu Wielkim wg projektu Marconiego.